با گذشت تنها هشت هفته از آغاز لیگ برتر فوتبال ایران، روند تغییرات روی نیمکت تیم‌ها سرعت قابل‌توجهی به خود گرفته است. طبق گزارش‌های دریافتی توسط ورزش جهانی، تاکنون سه سرمربی از سمت خود کنار رفته‌اند که این موضوع زنگ خطری را برای ثبات مدیریتی در باشگاه‌ها به صدا درآورده است.
در همین بازه زمانی کوتاه، مجتبی حسینی از نساجی جدا شده، دوران فعالیت محمد نوری در صنعت نفت آبادان به پایان رسیده و رسول خطیبی نیز نیمکت فجر سپاسی را ترک کرده است. با این حال، دامنه این تغییرات احتمالاً محدود به این سه نفر نخواهد بود.
تداوم بی‌ثباتی روی نیمکت‌ها
بر اساس وضعیت فعلی جدول و نتایج کسب‌شده، جایگاه تعدادی از سرمربیان دیگر نیز متزلزل گزارش شده است. گفته می‌شود فراز کمالوند در خیبر خرم‌آباد، عبدالله ویسی در ذوب‌آهن، خلیفه اصل در استقلال خوزستان و شهبا در مس شهر بابک در شرایط حساسی قرار دارند و نتایج دیدارهای پیش رو می‌تواند مستقیماً بر ادامه همکاری آن‌ها با باشگاه‌هایشان تأثیرگذار باشد.
این حجم از تغییرات زودهنگام، پرسش‌های جدی را درباره استانداردهای انتخاب کادر فنی و میزان تحمل مدیران باشگاه‌ها در برابر ناکامی‌های مقطعی ایجاد کرده است. منتقدان معتقدند تغییر سرمربی که اغلب به عنوان نخستین راهکار برای فروکش کردن فشار هواداران و رسانه‌ها استفاده می‌شود، در بسیاری از مواقع بدون آسیب‌شناسی ریشه‌ای مشکلات باشگاه‌ها انجام می‌گیرد.
هزینه‌های مالی و چالش مربیان خارجی
علاوه بر فشارهای فنی، باشگاه‌ها با چالش هزینه‌های مالی ناشی از فسخ قرارداد مربیان داخلی و استخدام کادر جدید روبرو هستند. در این میان، اخباری مبنی بر تلاش برخی واسطه‌ها برای ورود مربیان خارجی با وعده دریافت دستمزدهای پایین‌تر به گوش می‌رسد.
کارشناسان هشدار می‌دهند که در شرایط نوسانات نرخ ارز، توجه صرف به عدد دستمزد در مذاکرات اولیه می‌تواند فریبنده باشد. هزینه‌های جانبی شامل اقامت، تعهدات ارزی، پاداش‌ها و بندهای فسخ قرارداد، در صورت عدم مدیریت دقیق، می‌تواند منجر به تحمیل هزینه‌های سنگین و پیش‌بینی‌نشده‌ای به بدنه باشگاه‌ها شود؛ به‌ویژه اگر این انتخاب‌ها بدون ارزیابی دقیق فنی و صرفاً بر اساس پیشنهادهای ارزان‌قیمتِ واسطه‌ها صورت گیرد.
منبع: خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency
