در حالی که حواشی اخیر پیرامون فدراسیون‌های ورزشی ابعاد گسترده‌ای یافته است، رویکرد وزارت ورزش و جوانان در قبال این چالش‌ها با انتقادات کارشناسان و افکار عمومی همراه شده است. از جمله موارد اخیر، درگیری‌های لفظی میان برخی اعضای هیئت‌رئیسه فدراسیون فوتبال در برنامه‌های تلویزیونی بود که با ادبیاتی نامتعارف صورت گرفت؛ رویدادی که انتظار می‌رفت با واکنش قاطع و رسمی نهاد بالادستی ورزش مواجه شود، اما با سکوت مسئولان این وزارتخانه همراه بود.
به گزارش ورزش جهانی، این انفعال در حالی صورت می‌گیرد که در موارد دیگری همچون ابطال انتخابات فدراسیون تکواندو توسط دیوان عدالت اداری و همچنین حواشی کلامی علیرضا دبیر، رئیس فدراسیون کشتی با اهالی فوتبال نیز، وزارت ورزش واکنش جدی یا اقدام عملی برای مدیریت فضای حاکم بر فدراسیون‌ها نداشته است. وزیر ورزش در واکنش‌های محدود خود به این موارد، تنها به توصیه‌های کلی مبنی بر حفظ حرمت‌ها و ساده‌انگاری مسائل بسنده کرده است.
منتقدان معتقدند وزارت ورزش به عنوان نهاد سیاست‌گذار و مرجع بالادستی فدراسیون‌ها، وظیفه دارد در مواقع بروز تنش، ضمن ایفای نقش نظارتی و مدیریتی، پاسخگوی افکار عمومی باشد. این دیدگاه تأکید دارد که اتخاذ سیاست سکوت و پرهیز از مداخله در بحران‌ها، اگرچه ممکن است با هدف جلوگیری از گسترش تنش باشد، اما در نهایت منجر به تضعیف جایگاه نظارتی وزارتخانه می‌شود و ممکن است به بی‌انضباطی گسترده در فدراسیون‌های ورزشی بیانجامد.
در همین راستا، این مطالبه از سوی ناظران ورزش مطرح است که وزارت ورزش باید با اتخاذ موضعی شفاف در برابر رفتارهای غیرحرفه‌ای در بدنه مدیریت فدراسیون‌ها، نسبت به بازنگری در عملکرد یا اعتبار‌سنجی دوباره ارکان مدیریتی فدراسیون‌های پرحاشیه اقدام نماید تا از ادامه وضعیت «ورزش بدون بزرگتر» جلوگیری شود.
منبع: اطلاعات آنلاین
