تیم فوتبال پرسپولیس در تقابل با فجرسپاسی شیراز با وجود برتری محسوس در آمارهای مالکیت و خلق موقعیت، با نتیجه ۲ بر یک شکست خورد تا ضعف‌های تاکتیکی این تیم در تبدیل مالکیت توپ به نتیجه نهایی بیش از پیش نمایان شود.
به گزارش ورزش جهانی، شاگردان یحیی گل‌محمدی در این دیدار مالکیت ۶۳.۹ درصدی توپ را در اختیار داشتند و در مقابل، فجرسپاسی تنها ۳۶.۱ درصد مالکیت را تجربه کرد. طبق داده‌های آماری منتشر شده توسط متریکا، برتری سرخ‌پوشان در فاز هجومی با ثبت ۱۶ شوت به سمت دروازه حریف همراه بود که هشت ضربه آن در چارچوب جای داشت، در حالی که فجرسپاسی با ۹ شوت و چهار ضربه در چارچوب، عملکردی به مراتب محدودتر اما بهینه‌تر ارائه داد.
تحلیل جریان بازی نشان می‌دهد که پرسپولیس با وجود ثبت حدود ۵۲۰ پاس در طول مسابقه، در گسستن ساختار دفاعی حریف با چالش جدی مواجه بود. حدود ۲۰۰ مورد از این پاس‌ها به صورت عرضی ارسال شد که به دلیل نبود تغییر ریتم، پاس‌های عمقی کارآمد و تحرک بین خطوط، عملاً خاصیت هجومی خود را از دست داد و به گردش توپی قابل پیش‌بینی تبدیل شد. بازیکنان پرسپولیس نتوانستند با استفاده از این مالکیت، فضای لازم را برای نفوذ به لایه‌های دفاعی فجرسپاسی ایجاد کنند.
علاوه بر ضعف در طراحی حملات، شکست در نبردهای تن‌به‌تن نیز از دیگر عوامل ناکامی پرسپولیس در این بازی بود. ناتوانی بازیکنان این تیم در پیروزی در دوئل‌های فردی، امکان بهره‌وری از دریبل‌های موفق را که آمار ۵۳.۵ درصدی را برای آن‌ها ثبت کرده بود، محدود کرد و انسجام دفاعی حریف را دست‌نخورده باقی گذاشت.
در مقابل، فجرسپاسی با ارائه فوتبالی هدفمند و تکیه بر انتقال‌های سریع توپ، توانست از فرصت‌های محدود خود به بهترین شکل استفاده کرده و سه امتیاز این دیدار را به نام خود ثبت کند. این شکست بار دیگر بر این واقعیت تاکید کرد که مالکیت توپ و آمارهای برتر، زمانی ارزشمند است که به خلق موقعیت‌های باکیفیت و گلزنی ختم شود، موضوعی که در نمایش سرخ‌پوشان مقابل فجرسپاسی جای خالی آن به‌وضوح حس شد.
منبع: خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency
